« وَاذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَكانَ رَسُولًا نَبِيًّا » ؛ « 1 » در اين كتاب از اسماعيل ياد كن كه او در وعده‌اش صادق ، و رسول و پيامبرى بود . سپس مىفرمايد : « وَاذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْريسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا * وَرَفَعْناهُ مَكانًا عَلِيًّا » ؛ « 2 » از ادريس در اين كتاب ياد كن . همانا وى بسيار راست‌گو و پيامبر الاهى بود . و ما او را به مقام والايى رسانديم . آن گاه مىفرمايد : « أُولئِكَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرّيَّةِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَمِنْ ذُرّيَّةِ إِبْراهيمَ وَإِسْرائيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنا وَاجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا » ؛ « 3 » آنان پيامبرانى بودند كه خداوند آن‌ها را مشمول نعمت‌هاى خود نموده بود ؛ از فرزندان آدم و از كسانى كه به همراه نوح بر كشتى سوار كرديم و از فرزندان ابراهيم و اسرائيل ( يعقوب ) و از كسانى كه هدايت كرده و برگزيديم . آنان كسانى بودند كه آن گاه كه آيات الاهى بر آنان خوانده مىشد ، به خاك مىافتادند و در حال سجده گريان بودند . عبارت « اولئك الّذين » به همهء آن « واذكر » ها متعلّق مىشود و عبارت « وممّن حملنا » « وممّن هدينا واجتبينا » بر « النبيّين » عطف است . معلوم شد كه در اين آيات ، حضرت مريم عليها السلام نيز هست ، گرچه آن حضرت از انبيا نيست . بنابراين ، روشن

--> ( 1 ) . همان : آيه 54 ( 2 ) . همان : آيه‌هاى 56 و 57 ( 3 ) . همان : آيه 58